دل خوش از آنيم که حج ميرويم
غافل از آنيم که کج ميرويم
کعبه به ديدار خدا ميرويم ؟
او که همينجاست کجا ميرويم ؟
حج بخدا جز به دل پاک نيست
شستن غم از دل غمناک نيست
دين که به تسبيح و سر وريش نيست
هرکه علي گفت که درويش نيست
صبح به صبح در پي مکر و فريب
شب همه شب گريه و امن يجيب

فکر کنم سختی سپردن کار به خدا به خاطر آسونیش باشه. شایدم نه! چه میدونم. اما این بلاتکلیفی گاهی اوقات چه حالی داره!!!

گاهی فکر میکنم کاش آدمی بودم که یه هدفی رو تو زندگی اش تعیین می کرد و بعد حسابی براش زحمت می کشید. اما من همیشه وقت تلف کردن رو بیشتر دوست داشتم!!!

از طرفی اما عمرم گذشت و کار چندانی انجام ندادم. نه مقاله ای نه بچه ای!!!!!!!!!!

آه پس کجاست حاصل این سالها. گاهی برای خودمم هم توجیه این سالها سخته. چه برسه بخوام به یکی دیگه نشون بدم.

اما یه چیزی یادم رفت بگم. اما من توی همه این سالها مهربون بودم. هیچوقت قصدم آزار کسی نبود. همیشه بعد از یه اشتباه عذر خواهی کردم. هیچ پسری رو هم سر کار نذاشتم.

نمیدونم حساب میشه یا نه. اما اینا وقتمو میگرفت!!!

این که بزرگترین مشکلات سازمان تنها صرف ۹ ماه حل می شوند. البته اگر تدابیر صحیح اتخاذ و بعد به خوبی پیگیری شوند.

!!!!!!!!!!!

فقط ۹ ماه !!! یعنی میتوان در ۱ سال کشور را چندین پله بالا برد. باورتان می شود. قسم می خورم.

فقط ۹ ماه. اما تنهایمان نمی گذارند.

آه...

من ارزونترین تورو انتخاب کردم و به نظرم چیزی کم نداشت. لیدرش خیلی جوون بود و جون زیادی داشت! خودش میرقصید و بقیه رو بلند میکرد! تنگه که عالی بود. ناگفته نمونه با وجود حداقل صد تا بسیجی! مردم گاهی «یا حسینُ میر حسین » میگفتن. بیچاره ما چقدر خفقان می کشیم.

برگشتنه با بقیه دختر و پسرای تور بازی کردیم. چقدر خوب بود. چقدر خوبه آدم بازی کنه!

من دوباره تور می خوام.

وای خدا به کی بگم. این پارچه مسخره چقدر مشکلات برامون ایجاد کرده. من حتی اجازه ندارم در حد یک انسان رها باشم. من حق انتخاب پوشش خودمو ندارم. من جنس دوم حساب می شم. من یک زن ایرانی بیچاره هستم. که مردها وقیحانه با یک دو جین پارچه هم نگاهش می کنن!

من یک برده هستم. روحم را به اسارت گرفته اند.

  RSS